Co wybrać: statyw czy monopod?

Jedna malutka uwaga/pytanie. Zawsze – w całej dostępnej literaturze (począwszy od literatury z lat 80-tych) gorącą stopką było nazywane połączenie z lampą błyskową. Jestem ciekawy skąd się wzięło to określenie odnośnie szybkozłączki (ew kostki statywowej).
Druga uwaga odnośnie wagi – zastanawiam się, czy 1.5 kg to nie za mało – choć oczywiście – wszystko zależy od ciężaru sprzętu umieszczonego na nim

Gratuluje ciekawego bloga, dorzucam go do obserwowanych i wczytuje się dalej

Dwie kosmetyczne uwagi. Pierwsza dotyczy nóżek: warto wybrać takie końcówki, które pozwalają zarówno wbić je w grunt, jak i bez obaw o porysowanie ustawić na podłodze mieszkania. Najczęściej załatwia się to prostym patentem: nóżka jest spiczasta, ale ma gwint i nakręconą na nim specjalną miękką, szerszą stopkę antypoślizgową.
Druga dotyczy szybkozłączki – warto mieć taki rodzaj sprzętu/głowicy, który jest w miarę standardowy, czyli jak zgubisz płytkę mocującą, to bez problemu możesz dokupić duplikat.

Polemizowałbym z Twoją uwagą, dotyczącą statywów “wbijanych”. Ja praktycznie zawsze robię zdjęcia w terenie. Z Twojej wypowiedzi wynika, że nie ma sensu kupować takich kolców, widocznie nie spotkałeś się z taką koniecznością. Powiem z własnego doświadczenia: spróbuj ustabilizować statyw, choćby ważył i 5kg na lodzie a od razu zmienisz zdanie. Mój statyw niestety nie ma tych nóżek z kolcami (Manfrotto nie daje ich w komplecie, nie wiadomo dlaczego, skoro Chińczycy mogą), robiłem zimą zdjęcia na rzece skutej lodem. Zupełnie nie dało się unieruchomić statywu.
Właśnie wtedy przydałyby się kolce, ale jak wspomniałem Mn ich nie daje w zestawie.

Masz rację. Na lodzie forografowałem może ze 2x (wtedy by się przydały kolce), częściej w jakiś pomieszczeniach, wnętrzach różnych świątyń, tu nie może być żadnych kolców.