Jeśli zdarzy Wam się zaglądnąć do Słowackiego Raju czy AquaCity w Popradzie – polecam też zobaczyć Lewoczę.

Parki miejski… na środku rynku

Spacerując po Lewoczy nie trudno zauważyć znajdujący się w centrum rynku parki miejski. Utworzony w 1835 r. przez kapitana Arthura Wildburga i tutejszy garnizon wojskowy. Lewocza w XIX wieku traciła znaczenie handlowe, na rynku przestały być organizowane wielkie targi i dzięki temu główny plac miasta można było zmienić w park miejski z aleją spacerową i altaną, gdzie występowali artyści. Wśród organizowanych tam wydarzeń kulturalnych najczęstsze były niedzielne koncerty promenadowe. Obiekt był zamknięty, a liczba miejsc ograniczona, dlatego też stali bywalcy mogli wykupić abonament na cały sezon. Park w północnej części placu Mistrza Pawła po renowacji zajął drugie miejsce w ogólnosłowackim konkursie Budowla roku 2006, zaraz po moście Apollo w Bratysławie. W parku znajduje się pomnik Ľudovíta Štúra, językoznawcy, pisarza, filozofa, pedagoga, a przede wszystkim ważnego przedstawiciela słowackiego ruchu odrodzenia narodowego.

W kierunku kościoła Św. Jakuba

Kościół Św. Jakuba. To najważniejszy zabytek miasta, który co roku przyciąga do Lewoczy tłumy turystów. Na dodatek to druga co do wielkości świątynią na Słowacji i największą na Spiszu. W bryle kościoła zwraca uwagę wieża mająca 75 m wysokości. Świątynia została wybudowana z uwzględnieniem średniowiecznej symboliki liczb (12 kamiennych słupów – 12 apostołów, trzy nawy świątyni – Trójca Święta). Znajduje sie tu jedenaście gotyckich i renesansowych ołtarzy, zachowanych w większości na oryginalnych miejscach. W Europie podobne zjawisko można zobaczyć jeszcze tylko w Bardejowie. Z historycznego punktu widzenia, wnętrze kościoła jest bezcenne- ołtarze gotyckie – wśród których najcenniejszym jest słynny, ogromny ołtarz główny autorstwa Mistrza Pawła, renesansowe i barokowe rzeźby, artystyczne okucia, drewniane lawy senatorskie, brązowa chrzcielnica z 1400 roku, kielichy, monstrancje, gotyckie malowidła ścienne, epitafia szlachty i mieszczan.

Najwyższy, gotycki ołtarz na świecie!

Wit Stwosz musi być nieco zazdrosny. W końcu uczeń przerósł mistrza – i to dosłownie!  Prawdziwa chluba Lewoczy to najwyższy późnogotycki ołtarz na świecie (18,62 m) znajdujący się w kościele Św. Jakuba. Powstał w latach 1507–17 w pracowni Mistrza Pawła z Lewoczy. Wykonany z drewna lipowego bez użycia metalowych gwoździ. Autor tego dzieła jest dziś uważany za największego średniowiecznego artystę Słowacji. Ołtarz składa się z czterech części: stołu – mensy, predelli, skrzyni ołtarzowej i nadstawki o kształcie fiali. W skrzyni ołtarzowej uwagę przyciągają trzy rzeźby o nadnaturalnych rozmiarach – św. Jakuba, Jana Apostola i przepięknej Madonny, przy czym św. Jakub odcina się od pozostałych ze względu na bardzo realistyczne ukazanie. Z tych samych względów zachwyt wzbudza wizja Ostatniej Wieczerzy, umieszczona na predelli. Wszyscy apostołowie jeszcze raz przedstawieni są na szczycie nadstawki. Ołtarz posiada dwa z żywotów świętych: po prawej stronie przedstawione zostały męki św. Jana na wyspie patmos, po lewej zaś – rozejście apostołów oraz scena ścięcia św. Jana. Tu również widać zmysł mistrza do realistycznego oddawania zdarzeń. Od wewnętrznej strony skrzydeł znajdują się sceny z męki Pańskiej, namalowane na podstawie rycin Lukascza Cranacha i Scäufeleina. Ołtarz zakończony jest potężnym punaklem. Kopia rzeźby Ostatnia wieczerza znajdującej się w predelli ołtarza głównego została nagrodzona złotym medalem na światowej wystawie w Montrealu.

I w końcu coś na ząb!

Wszystko co piekne, powinno zakończyć się dobrym posiłkiem. A i pod tym względem Lewocza należy do czołówki słowackiej gastronomii. Wato wybrać się do restauracji w hotelu Stela. Piękny budynek pod numerem 55 powstał w drugiej połowie XVI wieku, w wyniku połączenia dwóch mniejszych kamienic, po pożarze w roku 1538. Później płonął jeszcze kilkakrotnie i kilkakrotnie był przebudowywany. Wraz z upływem czasu zmieniało się jego przeznaczenie (znajdował się tu na przykład browar, gorzelnia, spichlerz) oraz właściciele – kupcy i członkowie rodzin patrycjuszowskich. Największy rozgłos kamienica zyskała po roku 1660. Wówczas jej właścicielem był bogaty kupiec międzynarodowej sławy, Hans Schvab, który przekształcił ja w okazały pałac, udzielając później kilku pomieszczeń ewangelikom. Po rekonstrukcji przeprowadzonej w latach 1970 – 1980 dom zachwyca swym pięknem, ukazując cały urok architektury mieszczańskiej w Lewoczy.

 

Strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.