Czy wiecie dlaczego lubię robić portrety? Bo ludzie są piękni

Sięgam po aparat i staram się zapisać ujęcie, które sprawi, że na twarzy fotografowanej osoby pojawi się uśmiech. Ten uśmiech to dla mnie najcenniejsza nagroda. Nigdy jeszcze nie udało mi się uzyskać takiej reakcji, takiego efektu w czasie fotografowania przyrody. Nigdy tak nie zareagowała ulica gdy na rogu stanąłem z aparatem. Fotografując ludzi zdarza mi się to bardzo często.

Fotografowałem i portretowałem kobiety i mężczyzn, chrześcijan i muzułmanów, niewierzących i wątpiących, w Jordanii, Egipcie, Izraelu i Iranie. W Indiach, Ukrainie, na Madagaskarze, w Mali, Senegalu, Gwatemali, USA i Kubie. W Norwegii, Islandii, w Australii, Hongkongu, na Malediwach, we Włoszech, w Serbii, Rumunii, Turcji, Maroku, Wenezueli, Tajlandii, Kambodży, na Sri Lance i St. Luci, Martynice i Pakistanie… I gdzieś tam jeszcze. Dzieliło ich wszystko – od religii, przez status materialny, tradycję. Mieli inne troski i inne radości. Inne obawy i zupełnie inne nadzieje. Mieli różne cele w życiu i różne potrzeby.

Łączyło ich jedno – uśmiech, gdy na wyświetlaczu mojego aparatu widzieli swoją podobiznę. Gdy z moich usta padały słowa: pięknie wyglądasz.

Czy im mówiłem to, bo taką właśnie socjotechnikę postanowiłem zastosować? Nie. Mówiłem to dlatego, że tak myślałem. Pewnie wielu z Was tak myśli. I w tym rzecz. Myśli, nie mówi.

Pomyśl to, powiedz, a potem zacznij robić zdjęcia. 

Poniżej film, który trzeba zobaczyć. Zwróćcie uwagę na to co dzieję się z ludźmi, z ich oczami, ustami; z twarzą. Jakie wykonują gesty. Może fotografując nie zwracacie na to uwagi?

fotografia podróżnicza jak fotografować ludzi portret

Last modified: 24/02/2019